سکوت سرشار از ناگفته هاست

هزار کلمه است پشت سکوتم..هزار حس..هزار ترس..هزار امید..هزار سردرگمی..هزار نادانی

دعایم کنید این روزها...

بادبادک دلم

در اوج حقیرش بود

که نخش پاره شد

و بر بام خانه ی تو افتاد

تو آن را برداشتی

و به رشته ی بی انتهای عشق بستی

و به آسمان فرستادی

از تو دور میشوم شاید

اما در دست تو می مانم....

مسیحا برزگر

یک شبی روحُ الامین در سِدرِه بود       

 بانگِ لبّیکی ز حضرت می شنود

« بنده ای گفت: «این زمان می خواندش

 می ندانم تا کسی می داندش

این قَدَر دانم که عالی بنده ای است           

نفسِ او مرده است و او دل زنده ای است»

خواست تا بشناسد او را در زمان        

زو نگشت آگاه در هفت آسمان

در زمین گردید و در دریا بگشت        

نی ز کوهَش یافت باز و نی ز دشت.

سوی حضرت باز شد با صد شتاب  

همچنان لبّیک می آمد جواب

از کمال غیرت او را سر بگشت           

بار دیگر گرد عالم در بگشت

هم ندید آن بنده را،گفت:«ای خدای     

سوی او آخر مرا راهی نمای »

حق تعالی گفت:« عزم روم کن            

در میان دِیر شو، معلوم کن »

رفت جبریل و بدیدش آشکار          

کان زمان می خواند بت را زارْ زار.

جبرئیل آمد از آن حالت به جوش       

سوی حضرت باز آمد در خروش

      پس زبان بگشاد و گفت:« ای بی نیاز     

پرده کن در پیش من زین راز باز

آن که در دیری کند بت را خطاب       

تو به لطف خود دهی او را جواب؟ »

حق تعالی گفت:«هست او دل سیاه     

می نداند، زان غلط کرده است راه

گر ز غفلت ره غلط کرد آن سَقَط     

من که می دانم نکردم ره غلط

      هم کُنون راهش دهم در پیشگاه        

لطف ما خواهد شد او را عذرخواه »

این بگفت و راهِ جانش برگشاد        

در خدا گفتن زبانش برگشاد.

وقتی تو از چون منی نا امید نشده ای چطور من از چون تویی ناامید بشم؟؟

جانا به غریبستان چندین به چه می مانی

باز آی تو ازین غربت تا چند پریشانی

صد نامه فرستادم، صد راه نشان دادم

 یا نامه نمی خوانی یا راه نمی دانی

گر نامه نمی خوانی خود نامه تو را خواند

ور راه  نمیدانی  در پنجه ره دانی

باز آ که در آن محبس قدر تو نداند کس

با سنگ دلان منشین چون گوهر این کانی

هم  آبی وهم جویی هم  آب همی جویی

هم شیر و هم آهویی  هم  بهتر از ایشانی

چند است  ز تو  تا جان؟ تو  طرفه تری یا جان؟

آمیخته ای  با جان یا  پرتو جانانی

هم دم  ز تو زیب و فر از ما  دل و جان و سر

بازار  چنین  خوش تر خوش بدهی و بستانی

من به حال دل گریه میکنم

دل به کار من خنده میکند

شیطان به خداوند گفت: چگونه است که بندگانت تو را دوست می دارند و تو را نا فرمانی می کنند در حالی که با من دشمن اند ولی از من اطاعت می کنند؟!
خطاب رسید که ای ابلیس به واسطه همان دوستی که به من دارند و دشمنی که با تو دارند از نافرمانی های آنان در خواهم گذشت..

دلا ز طعن حسودان مرنج و واثق باش...

 آیا شکنجه کردن برای محارب و کافر وجود دارد؟

"خیر ندارد. این اصلا تمایز اسلام است ...حتی جنازه شون رو نمیتونید مثله کنید.. چون اعراب جاهلی این کار رو میکردن. یا موقع کشتن تکه تکه میکردن یا بعد از مرگ با تبر....

حضرت دستور دادند که اجازه ندارید با دشمناتون...یعنی کسی که مرده حتی اگه دشمنتون باشه بند انگشتش را نمی شه برید...نه تنها بند انگشتش رو.. راحت تر! جنازه ای که مرده ده نفر هم آدم کشته بود ..الان کشتنش حالا بخوای این جنازه رو یه دونه  لگد بزنی ..نمیتونی بزنی. میخواد محارب باشه. کافر باشه. ابوسفیان باشه معاویه باشه. عمر باشه هر کسی باشه. نمیتونید..."

این است دین پیامبر رحمت.

پی نوشت 1: داشتم جزوه هامو مرور می کردم به این سوال و جواب رسیدم. دیدم بی مناسبت نیست که در ادامه پست قبلی اینجا بذارم آنهم امروز ...روز تولد رحمه للعالمین .

پی نوشت2: عیدتون مبارک

"شرکت کنندگان در آزمایش مذکور نمونه ای تصادفی بودند متشکل از بازرگانان، افراد حرفه ای، کارمندان و کارگران...چه درصدی از این افراد به وارد کردن ضربه الکتریکی تا آخرین مرحله ادامه دادند؟؟؟

شما چقدر ادامه می دهید؟؟؟

نویسنده هر سال در درس روان شناسی اجتماعی این سوال را از دانشجویان خود میکند و هر سال در حدود 99 درصد دانشجویان اظهار میکنند که پس از این که یادگیرنده شروع به کوبیدن روی دیوار کند دیگر به آزمایش ادامه نمی دهند.

همچنین در  یک بررسی که از چهل روان پزشک در یک دانشکده پزشکی مهم به عمل آمد ، روان پزشکان همه پیش بینی کردند که اغلب آزمودنیها در مرحله ضربه 150 ولتی یعنی وقتی قربانی برای نخستین بار درخواست می کند که او را از اطاق خارج کنند آزمایش را متوقف می سازند.

این روان پزشکان همچنین پیش بینی کردند که فقط 4 درصد آزمودنیها آزمایش را تا مرحله ضربه 300 ولتی یعنی پس از اینکه قربانی از پاسخ امتناع ورزید ادامه خواهند داد، و فقط یک درصد شدید ترین ضربه مدرج روی ژنراتور را وارد می آورند.

اما آزمودنیهاچگونه پاسخ دادند؟

با کمال تعجب اکثریت عظیمی از آزمودنیها ، بیش از 62 درصد ، آزمایش را تا آخرین مرحله انجام دادند. هرچند عده ای از آنها به پرسش سوالاتی از آزماینده پرداختند....

این نتایج غم انگیز و وحشتناک است، درصد بسیار زیادی از مردم در فرمانبرداری از صاحبان اقتدار سبب درد و رنج دیگران می شوند...."

این پژوهش ممکن است مشابه بعضی موقعیتهای دنیای خارج از آزمایشگاه باشد...دور و بر خود دقت کنید...

(منبع:روان شناسی اجتماعی، الیوت ارونسون، ترجمه  حسین شکر کن، ص39-42)